صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
 که در انتهای صمیمیت حزن می روید

در ابعاد این عصر خاموش
 من از طعم تصنیف درمتن ادرک یک کوچه تنهاترم
بیا تابرایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد
 و خاصیت عشق این است

 کسی نیست
 بیا زندگی را بدزدیم آن وقت
میان دو دیدار قسمت کنیم
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم
بیا زودتر چیزها را ببینیم
ببین عقربک های فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردی بدل می کنند
بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام
بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را

 مرا گرم کن
و یک بار هم در بیابان کاشان هوا ابر شد
و باران تندی گرفت
 و سردم شد آن وقت در پشت یک سنگ
اجاق شقایق مرا گرم کرد

در این کوچه هایی که تاریک هستند
 من از حاصل ضرب تردید و کبریت می ترسم
من از سطح سیمانی قرن می ترسم
 بیا تا نترسم من از شهرهایی که خک سیاشان چراگاه جرثقیل است
مرا باز کن مثل یک در به روی هبوط گلابی در این عصر معراج پولاد
مرا خواب کن زیر یک شاخه دور از شب اصطکک فلزات
اگر کاشف معدن صبح آمد صدا کن مرا
 و من در طلوع گل یاسی از پشت انگشت های تو بیدار خواهم شد

 و آن وقت
حکایت کن از بمبهایی که من خواب بودم و افتاد
حکایت کن از گونه هایی که من خواب بودم و تر شد
بگو چند مرغابی از روی دریا پریدند
در آن گیر و داری که چرخ زره پوش از روی رویای کودک گذر داشت
قناری نخ زرد آواز خود را به پای چه احساس آسایشی بست

بگو در بنادر چه اجناس معصومی از راه وارد شد
چه علمی به موسیقی مثبت بوی باروت پی برد
چه ادرکی از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراوید

 
و آن وقت من مثل ایمانی از تابش استوا گرم
 ترا در سر آغاز یک باغ خواهم نشانید ...

تعطیلات خوش گذشت؟؟؟من که عید خیلی خوبی داشتم و فقط یه بدی داشت اونم اینکه مامان و بابا و داداشم رفته بودن سفر و من تنها بودم(البته زیاد هم بد نشد کلی سوغاتی واسم آوردن)...در کل تعطیلات خیلی خوبی بود.خیلی خوش گذشت .مخصوصا این دو سه روز آخر که تصمیم گرفته بودم درس بخونم خیلی با حال بود همه جا دفتر و کتابام و با خودم میبردم حتی ۱۳ بدر هم داشتم فیزیک حل می کردم.همه رو کلافه کرده بودم.....

امروز آزمون داشتم.فک کنم خیلی خراب کردم.

یکی نیس به من بگه آخه دختر این چرت و پرت ها چیه که داری تو وبلاگت می نویسی؟؟؟!!!

راستی شرمنده که خیلی وقته به وبلاگ هیچ کدومتون سر نزدم.این مدت به وبلاگ خودم هم وقت نمیکردم سر بزنم...

به هر حال امیدوارم سال خوبی و شروع کرده باشین...یه سال خوب و پر از موفقیت... تا حالا که لااقل واسه من یکی سال بدی نبوده ایشاالله تا آخر همین طوری باشه...

ای بابا چرا عصبی میشین؟دیگه تو وبلاگ خودم هم نمیتونم هر چی دلم می خواد بگم؟

ولی واقعا دریغ از حتی یه جمله مفید...

خب اینم به خاطر اینکه آپم از این همه بی محتوایی در بیاد:

 تنها در بی چراغی شبها می رفتم
 دستهایم از یاد مشعل ها تهی شده بود
همه ستاره هایم به تاریکی رفته بود
مشت من ساقه خشک تپش ها را می فشرد
لحظه ام از طنین ریزش پیوندها پر بود
تنها می رفتم می شنوی ؟ تنها
من از شادابی باغ زمرد کودکی به راه افتاده بودم
 ایینه ها انتظار تصوریم را می کشیدند
درها عبور غمنک مرا می جستند
 و من می رفتم می رفتم تا درپایان خودم فرو افتم
ناگهان تو از بیراهه لحظه ها میان دو تاریکی به من پیوستی
 صدای نفس هایم با طرح دوزخی اندامت درآمیخت
همه تپشهایم از آن تو باد چهره به شب پیوسته همه تپشهایم
من از برگریز سرد ستاره ها گذشته ام
تا در خط های عصیانی پیکرت شعله گمشده را بربایم
دستم را به سراسر شب کشیدم
زمزمه نیایش دربیداری انگشتانم تراوید
 خوشه قضا رافشردم
قطرههای ستاره در تاریکی درونم درخشید
و سرانجام در آهنگ مه آلود نیایش ترا گم کردم
میان ما سرگردانی بیابان هاست
بی چراغی شب ها بستر خکی غربت ها فراموشی آتش هاست
 میان ما هزار و یک شب جست و جو هاست

                          "سهراب سپهری"

  در جوی زمان در خواب تو می رویم.
سیمای روان با شبنم افشان تو می شویم.
پرهایم؟ پرپر شده ام.چشم نویدم به نگاهی تر شده ام.این سو نه آن سویم.
و در آن سوی نگاه چیزی را می بینم  چیزی را می جویم.
سنگی می شکنم  رازی با نقش تو می گویم.
برگ افتاد.نوشم باد:من زنده به اندوهم.ابری رفت  من کوهم:می پایم.من بادم:می پویم.
در دشت دگر گل افسوسی چو بروید می آیم می بویم.   

                     "سهراب سپهری"

امکانات

انواع کـد های جدید جاوا تغیــیر شکل موس